Chi uscì con Celina Sunderland?

Celina Sunderland, po przyjęciu chrztu Czesława Cyprianna Sunderland (ur. 10 czerwca 1885 w Warszawie, zm. 24 października 1956 w Iłży) – polska malarka pochodzenia żydowskiego.

Urodziła się w rodzinie żydowskiej, jako córka Gustawy z domu Lesman i adwokata Seweryna Sunderlanda – powstańca styczniowego, właściciela fabryki fajansu w Iłży. Była bliską krewną Bolesława Leśmiana (jej ojciec był bratem matki Leśmiana, a jej matka była siostrą jego ojca, Józefa) i zarazem jego pierwszą miłością. Bratem stryjecznym Seweryna Sunderlanda był Stanisław Sunderland, również adwokat.

W 1902 wyjechała na studia malarskie do Paryża, rok później dołączył do niej Leśmian. Tu za jej przyczyną poznał swoją drugą miłość i późniejszą żonę – koleżankę Celiny ze studiów Zofię Chylińską. Pod koniec października 1904 Leśmian przeprowadził się do Chylińskiej, a w 1905 zawarli w Paryżu związek małżeński. Mimo tych wydarzeń, jak podaje J. Rymkiewicz, romans Celiny z poetą trwał prawdopodobnie do 1920.

W latach 20. Celina ponownie wyjechała do Paryża, gdzie na stałe zamieszkała. Na początku lat 30. wróciła do Polski. Miała w Warszawie pracownię malarską przy ulicy Marszałkowskiej 148. Piętro pod nią mieszkała kochanka Leśmiana i przyjaciółka artystki – Teodora Lebenthal, w pracowni której mieszkał przez pewien czas Jan Brzechwa – mąż Marii Sunderland, bratanicy malarki.

W 1940 Celina wraz z Teodorą, by uniknąć osadzenia w warszawskim getcie, uciekły do Iłży, skąd wkrótce Celina wyjechała dalej. Piętnowana przez miejscowych za pochodzenie udała się do Łodzi i tam spędziła wojnę. Zmarła w Iłży. Większość prac artystki nie przetrwała wojny.

Bolesław Leśmian (Varsavia, 22 gennaio 1877 – Varsavia, 5 novembre 1937) è stato un poeta polacco.

Esordì con un breve libro di versi, Frutteto di crocevia (1912), che passò inosservato. Scarso successo toccò anche alle ricercate trasposizioni polacche di alcune favole delle Mille e una notte (1913). Solo con Prateria (1920) suscitò interesse e consensi. Seguirono Benda ombrosa (1936) e, postumi, Accadimento boschivo (1938) e Leggende polacche (1956).

Bolesław Leśmian filtra la realtà attraverso il prisma del sogno, trasformandola in immagini oblique e scintillanti, non di rado grottesche. Il suo stile è assai elaborato, ricco di metafore e neologismi.